mesajınız yok..

Üniversitede ilk yılım. Tamamen yabancı bir şehirde, yabancı insanların arasındayım. Teyzemle yaşıyorum ama sonuçta teyzem bile olsa yabancı bir evdeyim. Yeniye alışırken eskiden kopamıyorum. Alışacağımı biliyorum elbette, çok hızlı uyum sağlarım. Ama korkmuşum bir kere. Benim borumun öttüğü bir ortamdan çıkıp ,herkesin borusunun öttüğü bir yerde bulmuşum.

Deli gibi mektup yazıyorum lise ve dershaneden arkadaşlarıma. Deli gibi cevap veriyorlar. Hani ben deliyim anu anladık  ama onlar neden sayfalarca cevap döşüyorlar.

Özel zarflar ve mektup kağıtları alıyorum. Öle böle değil en kısa mektubum 3 sayfa. Ne yaşıyorsam artık, ne anlatıyorsam. Yazmayı seviyorum. Şimdilerde kendi el yazımı unutmuş olsam da, o zamanlar günlük tutma alışkanlığından olsa gerek uzatmayı seviyorum cümleleri. Mektuplar yanımda değil, olsa bir örnek yazabilirdim.

Mektuplar aşağı yukarı 3-4 gün arayla postalanıyordu. 4 kişi vardı aşağı yukarı sürekli yazdığım.

Apartmana girdiğimde büyük bir hevesle açıyorum posta kutusunu. En az iki mektup gördüğüm o an basamaklar ikişer ikişer çıkılıyordu. Öncesinde okulda yine çok sıkılmışım. Lise’de bile muhatap olmayacağım insanlarla aynı arkadaş grubuna düşmüşüm çünkü. Bütün gün “bunlar ne konuşuyor” diye düşünmüşüm büyük ihtimalle.

Evdekilere “merhaba” diyerek yarım ağızla, mektubu açıp yatağıma oturuyordum. Sanki içinde gençlik formülü var. O kadar huzurlu ve keyifliyim ki. Ne kadar uzunsa o kadar mutluyum işte. Mektuplar bir kutuda saklı şimdi, diplomamla birlikte. İlk yıllarımda çok ihtiyacım olan manevi desteklerim onlar. Hala seviyorum aslında mektup yazmayı, potansiyel bi sevgi var :) mektup yazacak birinin olmaması benim suçum mu canım:)

Peki ne oldu sonra?

Önce mektup gönderenlerin  sayısı bir kaçtan bire indi. Sonra mektupların sayıları azaldı. Bir süre sonra gelmeyen mektuplara, gönderilmeyen mektuplar da eklendi. Tam olarak önce kim bıraktı yazmayı bilemiyorum. Ama en son kısa ve renkli zarfların yerlerini uzun ince ve beyaz zarflar aldı. Kredi kartı ekstresi diyoruz onlara. Veya bilgilendirme postaları. Artık e-posta ile aldığım için ekstreleri sadece eve gelen faturaları alıyorum posta kutusundan. Onlarda benim adıma değil zaten. Postacılar ne yapıyor acaba. Ben sıkılırken bu rutin ve renksizlikten onlar işlerini yaparken eskisi kadar keyif alıyorlar mıdır?  Eski ve yeni postacıların bile paylaşacakları şeyler farklıdır artık. Bizim paylaştıklarımız ve paylaşmadıklarımız bu kadar değişmişken…